خوانين و رؤساى دولتخواه لرستان در بادى امر چنين به نظر مىرسيد كه مقارن با اردوكشى دولت به لرستان همه افراد و آحاد ساكن اين مرز و بوم به دولت مركزى ياغى بوده و در مقام معارضه با اردوهاى اعزامى برآمده‌اند . در صورتى كه چنين نبوده و حتى در سالهاى هرج‌ومرج عده كثيرى از خوانين و رؤساى ايلات و طوايف از صميم قلب دولتخواه بوده و آرزو داشتند هرچه زودتر ، دولت به اين هرج‌ومرج خاتمه داده و خاك لرستان را تصرف نمايند . عناصر روشنفكرى در لرستان وجود داشتند كه حتى روزنامه‌هاى تهران را مشترك بوده و مرتبا مطالعه مىكردند و با رجال وابسته به دولت مراوده و مكاتبه داشته‌اند . البته انكار نمىتوان كرد كه در اين سرزمين اكثريت با ماجراجويان بوده كه قلبا مايل نبوده‌اند دولت مركزى نيرويى به لرستان بفرستد و اين سرزمين حاصلخيز را منظم و آباد سازد و حاكم مقتدرى را در آن مستقر سازد كه مراقب اوضاع بوده و از تجاوز قوى به ضعيف جلوگيرى كرده ، برنامه‌هاى عمرانى را در آن پياده سازد و كشاورزى و تجارت را رونق بخشد . بلى عناصرى بودند كه مىخواستند نابسامانى و هرج‌ومرج و عنان‌گسيختگى براى هميشه پايدار بماند تا آنها بتوانند روزبه‌روز تجاوزات خود را گسترش داده و به مردم ناتوان و ضعيف حكومت كنند . گذشته از توده واقعى ملت كه به واسطه جهل و بىسوادى اسير اقويا بوده و از خداوند مسألت داشتند كه . . . به آنان آزادى و حريت بدهد ، رؤسا و خوانين روشنفكر لرستان به محض شنيدن خبر ورود لشكر غرب به بروجرد و همدان و كرمانشاه مراتب اطاعت و خدمتگزارى خود را اعلام داشتند كه به نام جمعى از آنها اشاره مىشود . منصور خان رئيس يوسفوند ، به محض آگاه شدن از ورود نيروى غرب دريافته بود كه امير احمدى مأموريت دارد هرچه زودتر به اوضاع آشفته صفحه غرب مخصوصا نواحى عشايرنشين كه عملا سر از چنبر اطاعت دولت باز زده بودند ، پايان بخشد . او از اقدامات امير احمدى در كرمانشاه و كردستان هم دريافته بود كه ارتش جديد ايران براساس محكمى استوار است و قريبا دامنه عمليات آن در همه‌جا گسترش خواهد يافت . اين بود كه به محض اطلاع از حركت امير غرب به طرف بروجرد فورا سراغ طايفه خود ( يوسفوند ) كه بر اثر ظلم و اجحاف ، آب و خاك موروثى را در الشتر رها ساخته و به دينور كرمانشاه مهاجرت كرده بودند رفت و در آن‌جا نامه‌هايى براى شريف الدوله و امير غرب فرستاد و آمادگى خود را براى جانفشانى در راه خدمت